Σας παρακαλώ να αφιερώσετε λίγα λεπτά για να αναγνώσετε το ακόλουθο ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη με τίτλο 'Αν θέλεις να λέγεσαι Άνθρωπος' , μιας και το κείμενό μου εμπνεύστηκε από τους παρακάτω στίχους :
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΛΕΓΕΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και
για το δίκαιο .
Θα βγείς στους δρόμους , θα φωνάξεις , τα χείλια σου θα
ματώσουν απ΄τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες - μα ούτε βήμα πίσω .
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία .
Και πρόσεξε : μη ξεχαστείς ούτε στιγμή .
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω από τις οβίδες .
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος .
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί ν΄αφήσεις τη μάνα σου , την αγαπημένη
ή το παιδί σου .
Δε θα διστάσεις .
Θ΄απαρνηθείς τη λάμπα σου και το ψωμί σου
Θ΄απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι
για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο .
Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις κι ούτε θα φοβηθείς .
Το ξέρω, είναι όμορφο ν΄ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ ,
να κοιτάς έν΄ άστρο , να ονειρεύεσαι
είναι όμορφο σκυμένος πάνω απ΄το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
Να την ακούς να σου λέει τα όνειρα της για το μέλλον .
Μα εσύ πρέπει να τ΄αποχαιρετήσεις όλ΄αυτά και να ξεκινήσεις
γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου ,
για όλα τ΄άστρα , για όλες τις λάμπες και
για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος .
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή
και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη ,
τη μάνα σου και τον κόσμο .
Εσύ και μες απ΄ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου
θα συνεχίσεις τον δρόμο σου πάνω στη γη .
Κι΄ όταν μες στην απέραντη σιωπή , τη νύχτα
θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου με το δάχτυλο
απ΄τ΄άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία .
Εσύ , κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν΄ ασπρίζουν
τα μαλλιά σου
δε θα γερνάς .
Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος
Αφού όλο και νέοι αγώνες θ΄ αρχίζουνε στον κόσμο
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος .
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό .
Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό
γράμμα στη μάνα σου
Θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ΄αρχικά του ονόματος σου και μια λέξη : Ειρήνη
σα ναγραφες όλη την ιστορία της ζωής σου .
Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό
να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια
σα να στεκόσουνα μπροστά σ΄ολάκαιρο το μέλλον .
Να μπορείς , απάνω απ΄την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν΄ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που
τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη .
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος .
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΕΥΗΜΕΡΙΑ
Του Βουχιούνη Νικόλαου , Διεθνολόγου
Τετάρτη 22 Ιουνίου 2011
Η κρίση που διέρχεται η χώρα έχει οικονομικά συμπτώματα , τα αίτια όμως είναι αδιαμφισβήτητα κοινωνικά . Η κοινωνική συνοχή δεν ελκύει συνήθως την προσοχή των πολιτικών επιστημόνων ούτε των διεθνολόγων και συναφών αναλυτών . Είναι όμως ο κρισιμότερος παράγοντας επιβίωσης του σύγχρονου εθνικού κράτους . Το κοινωνικό σύνολο είναι το θεμέλιο της οποιασδήποτε πολιτειακής οργάνωσης . Είναι ο πυρήνας της σταθερότητας του κράτους . Αφορά την 'αίσθηση του ανήκειν' σε μία συλλογικότητα , την έννοια της εθνικής ταυτότητας . Αντιπαραβάλει το 'εμείς' σε ό,τι θεωρούμε ξένο ή απόμακρο . Προϋποθέτει πίστη και νομιμοφροσύνη (λαϊκή νομιμοποίηση) σε ένα μοντέλο συνύπαρξης .
Ακόμη και όταν δεν υπάρχει εξωτερικός εχθρός , το υπέρτατο εθνικό συμφέρον - ήτοι το συμφέρον επιβίωσης - υπονομεύεται από τη διαίρεση της λαϊκής βάσης σε πολίτες διαβαθμισμένης κατηγορίας . Η αποξένωση της πλειοψηφίας του πληθυσμού συνεπάγεται εκ των έσω διάβρωση και τελική κατάρρευση . Η περιθωριοποίηση και η γενικευμένη απόρριψη θεσμών και δομών οργάνωσης εκκινεί όχι από το επίπεδο ευημερίας (δεν ποσοτικοποιείται σε καταναλωτικούς όρους) αλλά από το βίωμα της αδικίας και τη διαστρέβλωση των ιδανικών . Προτού κάποιος απορρίψει τις αξίες και τα ευγενή ιδανικά ως άκρατο ρομαντισμό , ας αναλογιστεί που οφείλεται η πρόοδος του ανθρώπου . Στον ατομικισμό , την φαυλοκρατία , το δίκαιο της ισχύος , την υποταγή της μάθησης/γνώσης στις δημόσιες σχέσεις , την εξαγορά συνειδήσεων , την αποτίμηση έμψυχων (ή , αν ο όρος θεωρείται υπερβολικά θρησκόληπτος , συναισθηματικών) όντων και την εξομοίωση με τα άψυχα αντικείμενα , την υποκρισία και την συντεχνιακή νοοτροπία ή , αντιθέτως , σε ιδέες που υπερέβαιναν τους στενούς ορίζοντες της ατομικής συνειδητότητας . Ο Άνθρωπος αυτοαποκαλείται έτσι διότι 'άνω θρώσκει' . Δεν σκύβει το κεφάλι στα εμπόδια αλλά διευρύνει τους ορίζοντές του και προσπαθεί να υπερβεί τα φαινομενικά όρια που του έχει υποβάλλει η φύση .
Αξιοπρέπεια . Μία απλή και ταυτόχρονα πλούσια λέξη . Όταν η κοινωνία αισθάνεται να βάλλεται σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο η αξιοπρέπειά της , όταν οι ηγετικές ελίτ περιφρονούν το σύνολο στο οποίο οφείλουν την ύπαρξή τους και στο οποίο θα έπρεπε να λογοδοτούν , η δημοκρατία έχει παρεκκλίνει και το γράμμα του νόμου έχει καθυποτάξει το πνεύμα του νόμου - προεξαρχόντως του εθιμικού . Ποιος θα ισχυριστεί με βάσιμα επιχειρήματα ότι δημοκρατία , στην οποία αρέσκονται οι πολιτικοί και λοιποί άρχοντες να διατρανώνουν πως δεν υπάρχουν αδιέξοδα , ταυτίζεται με το 1/5 του πληθυσμού κάτω από το όριο της φτώχειας , με την προοπτική της ανεργίας (ή της σύγχρονης δουλείας) , με τον αργό θάνατο , με τη μετατροπή της ζωής σε επιβίωση (ωσάν ο άνθρωπος να είναι άλλο ένα μέλος του ζωικού βασιλείου , μοναχά με ένστικτα και δίχως διανόηση) ?
Πώς μπορούν να κοροϊδεύουν την έννοια της δημοκρατίας και την έννοια της ελευθερίας ? Τιμητές και δυνάστες του φιλότιμου λαού , ο οποίος παρά τον αμοραλισμό των καιρών παραμένει αλληλέγγυος και σαφώς πιο έντιμος και ανθρώπινος από τους κάθε λογής 'ηγέτες' που είναι εγκλωβισμένοι στον μικρόκοσμό τους και στο θέατρο του παραλόγου όπου πρωταγωνιστούν . Οι αγώνες δεν δύναται να γίνουν κατανοητοί από άτομα που ποτέ δεν μόχθησαν για το παραμικρό . Και ποιος είναι εκείνος/εκείνη που θα αξιολογήσει τις πράξεις ενός λαού , μίας πλειοψηφίας ? Δημοκρατία δεν υφίσταται όταν ένα 40% των προσερχομένων στις κάλπες (ούτε καν του εκλογικού σώματος) αρκεί για να επιλέξει τους αντιπροσώπους του 100% των πολιτών μίας χώρας . Η ατομική ευθύνη του πολίτη-ψηφοφόρου δεν εξαλείφει την ανεπάρκεια του εκλογικού συστήματος που επιβάλλει τη μειοψηφία (εκλεγμένη με ασαφές ή και ψευδές πρόγραμμα) στην πλειοψηφία .
Τα συναισθήματα της οργής και της αγανάκτησης επιζητούν την συγγνώμη και τη διόρθωση των κακώς κειμένων . Πράξεις και όχι λόγια . Πράξεις που δεν θα καταστρέφουν τη ζωή , την επιθυμία για ζωή . Διαφορετικά , από ένα σημείο 'βρασμού' και μετά , η μόνη εξέλιξη που ξεπροβάλλει στον ορίζοντα είναι η λαϊκή εξέγερση . Έχοντας χάσει τα πάντα , ο απλός (και αυτό είναι προτέρημα) κόσμος έχει μόνο ως αποκούμπι το διπλανό του . Οι απειλές , η κινδυνολογία και ο αφορισμός της πλειοψηφίας του πληθυσμού ως οχλοκρατία δεν έχουν καμία βαρύτητα - προερχόμενες άλλωστε από ένα σύστημα που προσπαθεί απεγνωσμένα να περισώσει την καθεστηκυία τάξη και να αποτρέψει την συνταγματική αναθεώρηση και την απόδωση ευθυνών . Με τις κατηγορίες να προέρχονται από τους 'πεφωτισμένους' που απέτυχαν επανειλημμένως και παταγωδώς . Οι συνέπειες της απραξίας είναι τραγικότερες από τις επιπτώσεις της συνενοχής . Η ευημερία του οποιουδήποτε κράτους δεν ευδοκιμεί υπό συνθήκες επιλεκτικού καθωσπρεπισμού ούτε από μία μειοψηφία . Το υγιές κομμάτι ενός πληθυσμού κρατάει το μέλλον και την ελπίδα στα χέρια του , το δε σάπιο αντίβαρό του είναι ένα καρκίνωμα που πρέπει να αφαιρεθεί . Συστράτευση υπάρχει σε κάθε έθνος , όπως και αγάπη για την αντίστοιχη χώρα και τους κατοίκους της . Ολοκληρώνοντας το σύντομο αυτό άρθρο , να σας θυμίσω έναν στίχο του τραγουδιού 'Hey You' των Pink Floyd : 'Together we stand , divided we fall .'
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου